خرگوش جوجو | Jojo Rabbit 2019
شب
روز

خرگوش جوجو | Jojo Rabbit 2019

از 0 رای
دوبله فارسی
برنده جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی و نامزد دریافت 5 جایزه دیگر 2020
کارگردان : Taika Waititi
سال ساخت : 2019
زمان :1 ساعت و 48 دقیقه
رده بندی سنی : مناسب برای سنین 13 سال
خلاصه داستان :

جوجو ربیت یا خرگوش جوجو؛ فیلمی در سبک طنز تراژدی کمدی به کارگردانی تایکا وایتیتی است. فیلم داستانی هجوآمیز را در مورد جنگ جهانی دوم روایت می کند و بر روی یک پسر جوان و بی دست و پای آلمانی به نام جوجو تمرکز دارد که تنها متحد دوست خیالی خود یعنی هیتلر است…

نقد و بررسی

اصلا سخت نیست که بفهمیم فیلمی مثل فیلم Jojo Rabbit 2019 چگونه می‌تواند بین بینندگان تفرقه بیاندازد. فیلم‌های کمدی‌ای که درباره‌ی « هیتلر »، « هولوکاست » و یا « رایش سوم » ساخته می‌شوند معمولا دوران سختی را در گیشه داشته و فروش خوبی را تجربه نمی‌کنند، حتی اگر لایه‌ای از جدی بودن هم در پس‌زمینه‌ی داستانی‌شان وجود داشته باشد. نیت و قصد نویسنده‌ی این اثر یعنی آقای « تایکا وایتیتی » این است که حماقت وجودی نژادپرستی را برجسته بکند و بر اهمیت فهم و درک کردن تاکید بکند؛ برای انجام این کار، او از کمدی و پوچی دست در دست یکدیگر استفاده کرده است و ترکیب آن‌ها با تاریکی و تلخی برخی لحظات خوب از کار درآمده است. رویکرد « وایتیتی » مشکلاتی دارد، البته نه از جنس مشکلاتی که « روبرتو بنینی » ۲۲ سال پیش با فیلم خود یعنی « زندگی زیباست » و تفرقه‌ای که در میان مخاطبان انداخت دست و پنجه نرم می‌کرد، بلکه مشکل اصلی فیلم را می‌توان این دانست که نمی‌تواند تغییر لحن‌های خود را درست از کار در بیاورد. مشکلاتی که او در این راه با آن‌ها مواجه می‌شود می‌توانند باعث ایجاد این حس منفی شوند که اثر نهایی در بهترین حالت خود نیست. فردی ممکن است سالن سینما را با این حس ترک بکند که فیلم علی‌رغم رسیدن به اهدافی که داشت اما در نهایت نتوانست موفقیت‌آمیز ظاهر بشود!

فیلم Jojo Rabbit 2019 ماجراجویی‌های یک پسربچه‌ی ۱۰ ساله به اسم « جوجو » ( رومن گریفین دیویس ) را دنبال می‌کند که در زمان آلمان نازی مشغول زندگی است. مادر او، « رُزی » ( با بازی اسکارلت یوهانسون ) که احساس تنهایی کرده و فکر می‌کند که نادیده گرفته می‌شود، به صورت مخفیانه عضو نیروهای مقاومت است و پدر او نیز در جایی آن سوی آب‌ها است. « جوجو » با پیوستن به یک گروه نظامی و ارتشی کوچک حس تعلق پیدا می‌کند. دوست خیالی او کسی نیست جز خود شخص شخیص « پیشوا » ( با بازی خود کارگردان، آقای وایتیتی )، البته یک نسخه‌ی دلقک‌گونه از این دیکتاور دیوانه. متاسفانه « جوجو » هیچ‌گونه استعداد و توانایی خاصی در تمرینات نظامی از خود نشان نمی‌دهد و پس از اینکه تقریبا خودش را با نارنجکی که اشتباه پرتاب کرده بود نابود می‌کند، افسر فرمانده‌ی او، « کاپیتان کلنزدورف » ( با بازی سم راکول ) وی را از خدمت معاف می‌کند. « جوجو » که حالا کار زیاد دیگری برای انجام دادن ندارد، مشغول وقت‌گذرانی در خانه می‌شود. در حین این وقت‌گذرانی‌ها او متوجه اتفاق شگفت‌انگیزی می‌شود؛ دخترک یهودی پناهنده‌ای ( با بازی توماسین مکنزی ) در خانه‌ی آن‌ها پنهان شده است، البته مشخصا با کمک مادر « جوجو ». او که در ابتدا مظنون است و رفتار خشونت‌آمیز و تهاجمی‌ای دارد، زمانی که با دخترک کمی وقت‌ می‌گذراند رفتار خود را تغییر می‌دهد.

صحنه‌های مستقل فیلم Jojo Rabbit 2019 زمانی اثرگذار ظاهر می‌شود که به صورت ایزوله از باقی فیلم تماشا شوند. بخشی از کمدی اثر تاثیرگذار است؛ به شخصه در صحنه‌ای که با سیکل و چرخه‌ی پایان‌نیافتنی‌ای از « درود بر هیتلر »ها مواجه می‌شویم بلند بلند خندیدم. « هیتلر »ای که در این فیلم با او آشنا می‌شویم ترکیبی از انواع و اقسام‌ حماقت‌ها و بلاهت‌ها، نسخه‌ای کاریکاتورگونه و شدیدا افراطی است که از قصد سعی شده تا احمقانه به نظر برسد. مشکلاتی در بخش پایان‌بندی فیلم وجود دارد؛ این اثر با تلاش زیاد از حد برای حفظ ریتم سریع خود، باعث شده تا حس تنصعی‌ و زوری و اجباری بودن به مخاطب منتقل شود. اما مهم‌ترین مشکل « جوجو خرگوشه » را می‌توان در عدم توانایی آن برای انتقال درست از تراژدی به کمدی و بالعکس دانست. شاید مواد اولیه‌ی اثر باکیفیت و خوب باشند اما ترکیب نهایی چندان خوب نیست. باقی منتقدان فیلم را به چیزی تشبیه کرده اند که « وس اندرسون » ممکن است بسازد و صدالبته که قیاس منطقی‌ای است. تلاش‌های « اندرسون » بسیار شبیه به چنین اثری اند.

درست مثل اکثر فیلم‌های این مدلی، قوی‌ترین عملکرد بازیگری اثر از سوی کسی است که انتظارش را نداریم. « رومن گریفین دیویس » که اولین نقش دوران بازیگری خود را ایفا کرده است، توانسته تا در برابر بازیگران سطح اول این اثر قوی ظاهر بشود. رابطه‌ای که او با « توماس مکنزی » ( بازیگر فیلم « ردی به جای نگذار » ( Leave No Trace ) در سال گذشته ) بسیار قوی است، علی‌الخصوص در بخش‌های پایانی اثر. « اسکارلت یوهانسون » و « سم راکول » هم در نقش‌های فرعی‌تر این اثر عملکرد بسیار قوی‌ای از خود نشان داده اند؛ « راکول » بیشتر شبیه به یک قرائت‌ دراماتیک‌ خوان است و « یوهانسون » هم در نقش کمدی ظاهر شده است. عملکرد از قصد رادیکال « وایتیتی » در نقش هیتلر باعث شده است تا او بتواند هر سکانسی که در آن حضور دارد را مال خود بکند.

« وایتیتی » در طی دوران کاری خود که شامل آثاری مثل « عقاب در برابر کوسه » ( Eagle vs Shark )، فیلم ستایش‌شده‌ی « شکار مردم وحشی » ( Hunt for the Wilderpeople ) و اثر بسیار بزرگی مثل « ثور: رگنوراک » ( Thor: Ragnarok ) می‌شود، هیچ‌وقت ترسی نداشته که مسیرهایی را که بقیه از آن می‌ترسند را طی بکند. می‌توان گفت که در این اثر هم، مسیری که او قصد داشته طی بکند، ولو موفقیت‌آمیز بوده اند یا نه به خوبی در شخصیت او قرار دارند. درست مثل « زندگی زیباست »، « جوجو ربیت » هم مشکلات لحنی زیادی دارد که می‌توانند بسیار در داستان تاثیرگذار باشند، آن هم داستانی که ریشه‌ش در وقایع بسیار مهمی از تاریخ است.
منتقد: جیمز براردینِلی – 6.3 از 10

بخش دانلود
1 باکس دانلود
فیلم های پیشنهادی
نظرات و نقدها 0

زدفلیکس
شب
روز